قصرکـــــــــــــاغذی 1

با چشم‌های بی‌فروغ میون راست و دروغ
خودم رو گم می‌کنم توی این شهر شلوغ
پچ پچ آدمکها بس که تو هم می‌دوه
دیگه فریاد من رو سایه‌ام ‌هم نمی‌شنوه

صدای زنجیر تو گوشم می‌خونه
تو داری از قافله دور می‌مونی
سرت رو خم کن که درها وا می‌شن
تا بگی نه پشت کنکور می‌مونی

من می‌خوام مثل همه ساده زندگی کنم
چادر موندنم رو هرجا خواستم بزنم
توی این دریا نمی‌خوام نهنگ کوری باشم
پشت این درهای قفل علی کنکوری باشم

صدای زنجیر تو گوشم می‌خونه
تو داری از قافله دور می‌مونی
سرت رو خم کن که درها وا می‌شن
تا بگی نه پشت کنکور می‌مونی

من می‌خوام مثل همه ساده زندگی کنم
چادر موندنم رو هرجا خواستم بزنم
توی این دریا نمی‌خوام نهنگ کوری باشم
پشت این درهای قفل علی کنکوری باشم

صدای زنجیر تو گوشم می‌خونه
تو داری از قافله دور می‌مونی
سرت رو خم کن که درها وا می‌شن
تا بگی نه پشت کنکور می‌مونی

صدای زنجیر تو گوشم می‌خونه
تو داری از قافله دور می‌مونی
سرت رو خم کن که درها وا می‌شن
تا بگی نه پشت کنکور می‌مونی...