قصرکـــــــــــــاغذی 1

عـشـق مـن جـز غم دلواپسي نـيسـت
آخه قلـبـم مثل قـلـب کـســي نـيسـت

تو به تصويري چه کودکانـه دل باختـه اي
منو اونجوري که در بـاور خـود ساخته اي

تو به نقشي که چه دوره از من
عکـس ماهـه تـوي آب روشــن

تـوي رويــايـي مـثـل بــيــداري
تو مي خواي که ماهو از برکه بياي برداري


عشق من جز غم دلواپسي نيست
آخـه قـلـبم مثل قلب کسي نيست

من پر از احساسم
تو پر از احساسـي
واي اگر قلب منو نشناسي

بيا با عشق و احساس منو دوباره بشناس
بيا با عشق و احساس منو دوباره بشناس


من نه عمري پشت شيشه چون عروسک بودم
نـه کـه خـفـتـه بـيـن پــنـبـه هـا و پــولـــک بودم

من اگـر سـردار عـشــقـم يا کـه پـاک باخـتـه ام
ســرنوشــتم رو با دســتـاي خــودم سـاخته ام

قـصـه ها گـذشـتـه بـر مـن تــا بـدونـم کـيسـتم
سر گذشتم هر چه بوده من پشيمـون نيـسـتم

يه زمان عاشــق و گـاهـي تـوي آغـوش هـوس
هـــر چـــه بــوده انــتــخــاب مـن بــوده و بــس...